STILTE

door de klanken heen
het denderen van de trein
het snerpen van de kettingzaag
door het gezoem van de mug
en het getjilp van de vogels heen
luisteren 
voorbij de ooit gehoorde stemmen
voorbij de golven en de wind
luisteren
naar de harteklop
van wat is


©margrietlenglet2016

INVITATIE

bij deze nodig ik mij uit
als vriendin
als vijand
als kinderloze
als moeder
als buurvrouw
als onbekende
als zielsverwant
als afvallige 
als alleenstaande
als partner
bij deze nodig ik allen
in mij uit
voor het onalledaagse feest 
van de vereniging 
van wezenlijke eenheid


©margrietlenglet2016

SALOME

voorbij welke sluiers
moet ik nog dansen 
nu ik de gouden van opsmuk
heb afgelegd en
de kameleontische van inschikking
heb opgegeven
voorbij welke sluiers
moet ik nog dansen

de voile van angst
blijkt vluchtig ongrijpbaar
in het moment van bevrijding
omhult hij me weer
de floers van illusie
is intussen onvindbaar 
maar even vertrouwd 
als een warme mantel


voorbij welke sluiers
moet ik nog dansen
voordat ik mij
puur en kwetsbaar toon


©margrietlenglet2016


 

ZONDER WEERSTAND

als de verrukking 
van het uitzicht over de vallei
vergeten is
de zoete bramen ook
als alleen de zweetdruppels
van de beklimming
en de schrammen van het plukken
nog herinnerd worden
verlang ik voor altijd
te wandelen in
vlak windstil land
zonnig met schaduw
waar ik ongeschonden
zonder ademgebrek
van laagstammige bomen
de vruchten kan oogsten


©margrietlenglet2016

GETUIGENIS

krampachtig 
verlang ik
de ziel te raken
door het harnas van 
grote woorden en 
theatrale daden heen

verbeten onvolmaakt
wil ik daar komen 
waar alleen liefde is
en taal gebruiken 
als deur naar het hart
maar ik vind louter
schamele woorden
gedrenkt in angst



©margrietlenglet2016

ALZHEIMER

haar rijzige gestalte
waarmee ze ooit voor de klas stond
was als een wilgentak kromgebogen
haar handen in haar schoot
streken haar rok glad 
en verkreukelde hem weer
onophoudelijk
haar ogen keken nergens naar
zij spiegelden geen ziel

elke aai over haar bol
ontving ze dankbaar
zo ook haar pap en haar appelmoes

'als gij niet wordt als kinderen'
dacht ik even
maar zo gelaten afhankelijk
zijn kinderen niet


©margrietlenglet2016

BALANS

de ene voet
schuift aarzelend
voor de
andere voet
en zoekt
houvast
op de smalle balk
van de eigenliefde

wiebelend en tevergeefs
trachten de passen
links de aantrekkelijke afgrond
van toegeeflijke verwennerij
rechts de peilloze diepte
van rigide strengheid 
te vermijden


©margrietlenglet