zolang de armen warmen
kunnen de tranen biggelen
zolang de harten horen
zijn de verhalen waar
zolang de zon schijnt
zijn de herfstbladeren goud
©margrietlenglet2026
zolang de armen warmen
kunnen de tranen biggelen
zolang de harten horen
zijn de verhalen waar
zolang de zon schijnt
zijn de herfstbladeren goud
©margrietlenglet2026
een langzame haal omhoog
een streepje naar beneden
een mooie rondje en een puntje op de i
al oefenend
werden de letters eigen
de letters werden woorden
en zinnen op papier
ze geven mij weg
bezonnen en doordacht
vertrekken in een omslag
reizend naar hem naar haar
traag en vol verwachting
zij worden gezien
gekoesterd herlezen
en
blijven
©margrietlenglet2026
het voorbereidende zingen
klinkt door de staldeuren
de zomer van 2026 straalt
intussen onvermoeibaar over
het friese weidse land
plastic stoeltjes
passen bij een diner
op kartonnen bordjes
in de schuur
genieten muggen
van mensenbloed
en mensen met meppende handen
van strauss' rosenkavalier
©margrietlenglet2026
de bloesem van de liguster
is niet als Prousts madeleine
zoet en melancholiek
maar
broeierig en benauwend
avonden met
verstoppartijtjes
met te grote buurkinderen
beplaste onderbroeken
die zich verheugen
op het einde van de zomer
©margrietlenglet26
rauw
wordt het klaaglied
in haar hart
door vrouwen gezongen
rouwend
waar is
de moeder
de dochter
het meisje
teder
zijn de vele
zakdoeken
die trachten te stelpen
troostend
hier is
haar lijf
haar liefde
haar wezen
©margrietlenglet2026
ik sta met mijn kinderen aan zee
korrel zand
ik schrijf mijn dagboek tussen vriendinnen
korrel zand
ik kus mijn stervende moeder
korrel zand
ik kijk in de ogen van mijn liefste
korrel zand
ik vorm de korrels tot vermeend kasteel
los zand los zand
ongrijpbaar
biggelend tussen mijn vingers
©margrietlenglet2026
de knoppen de bloemen
ze ontvouwden zich niet
ze sprongen in het oog
blauw geel paars wit
groen vooral groen
het aanvankelijk tere
werd volwassen
in slechts een zonnige dag
alweer
ontsnapte mij
het moment van belofte
©margrietlenglet2026