EERSTGEBORENE

de buik
de vlinders
het hieltje in de leest
onzichtbaar nog

en dan 
goed voorbereid
maakt het kind pijnlijk
weerbarstig wellicht
maar onvermijdelijk
de vrouw tot moeder

kind-af is zij
haar buik zonder vlinders
de twee-eenheid verscheurd
wordt en is zij
blijvend voorgoed
moeder



©margrietlenglet2016

LA GRANDE BELLEZZA

ik schaar mij hier 
onder de eleganten
juwelen en shawls
een sierlijke half-opgeheven hand
hier kijk ik weg van de
brute lelijkheid van industrieterreinen
en zie slechts
-als was ik hier geboren-
de eenvoudige grootsheid
van gerestaureerde palazzi
de ingetogen pracht
van middeleeuwse kerken
de zuidelijke heerlijkheid
van de lange plataanomzoomde corsi

mijn ogen registreren
cipressen en olijfbomen 
in een oneindig deinend landschap
golfplaten bestaan niet
noch de geur van diesel 
ik ruik slechts lavendel, laurier 
en pas gemaaid gras

ik schaar mij hier
onder de eleganten
die louter schoonheid leven



©margrietlenglet2016

DRIJFVEER

in mijn verlangen
de werkelijkheid te doorgronden
de geheimenis van het leven te verstaan
herken ik het kind van weleer dat
onvermoeibaar achter de vogeltjes aan
loopt kris kras door de tuin
in de ijdele hoop ze te vangen
door zout op hun staart te strooien



©margrietlenglet2016

IA

het snijdt door merg en been
een zieliger geluid dan dit
bestaat er niet
alle verdriet en onvermogen
dat hij niet kan zingen
en nooit zal zingen
ligt in het balken
van de ezel
besloten


c.margrietlenglet2016

NA HET FEEST

als vroeger
met zijn allen op een rij
hand in hand,  broers en zussen
geliefden erbij
in de vloedlijn
op een warme dag
springen en juichen
in de feestelijke golven,
samen ondergedompeld
in de verkwikkende stroom

en dan trekt het water zich terug
de druppels op onze huid blijven nog even
drogen op
en tussen alle nieuwe golven
vinden we niet meer eenzelfde


c.margrietlenglet2016

ERGERNIS

rook 't land maar
zoals het eruit ziet
geelgroen door de zon verschroeid
provencaals lavendelkruidig
't herinnerde land 
betreden door
werkers in hemdsmouwen
vrouwen met jasschorten
rokken vol overvloedige abrikozen
zoet druipend de grond verzadigend
o rook 't land toch
zoals het eruit ziet
maar de honden houden hier paradijs
de baasjes zien de bruine klodders niet
het nazomerse land ruikt en ruikt naar

poep


©margrietlenglet2016

GEBED

dank zon
dat je mij verwelkomt
dank stilte
dat je te vinden bent
dank water
voor je kalmte en onophoudelijk stromen
dank heuvels 
voor jullie omhulling

dank wind, heerlijke wind
dat je brengt wat geurt
en meeneemt wat voorbij is


 ©margrietlenglet2016