PENSIOEN

even jong 
als veertig jaar geleden
beziet hij 
het achtergelaten spoor
dat
bezaaid wordt met bloemen
gemarkeerd met flessen wijn

woorden en omhelzingen 
beschrijven het zand
dat hij energiek deed opwaaien
de bruggen die hij bouwde en sloopte
de gaten die hij vulde
om gedreven zijn doel te bereiken 

dit spoor, zijn spoor
onherhaalbaar 
verlaat hij weemoedig
licht tegenstribbelend 

schoorvoetend gaat hij 
op zoek
naar nieuwe wegen


©Margriet Lenglet

WEZEN

als de regen
die nog niet valt
als de wind
die niet weet
waarvandaan te waaien
als de zon
die verzengend schijnt
of zich angstvallig verbergt
zo wispelturig
zo wisselvallig
zo veranderlijk vrij
wil ik zijn



©Margriet Lenglet

DE HANDDOEK

weggegooid
afgedankt
na 45 jaar trouwe dienst

ooit begon ik trots
als symbool
van zelfstandig wonen
en werd ik
fier om de schouders gedragen
na de roeitraining
ik reisde mee
in de fietstas van de geliefde
en later naar de camping 
waar ik zorgde
voor het drogen van de kindjes
gaandeweg moest ik plaats maken voor
dikkere en gekleurde exemplaren
en de laatste jaren heb ik gesleten
als dweil
nu verdwijn ik
na een lang leven als handdoek
in de vuilnisbak

weggegooid
afgedankt
na 45 jaar trouwe dienst 



©Margriet Lenglet

TROOST

zij is als 
een trouwe bediende
zij benoemt zichzelf niet
noch klopt zij zich op haar borst
zij leent haar sterke armen
spreekt een enkel woord
dient de maaltijd vanzelf op
veegt onmerkbaar een traan weg

zij cijfert zich weg
voor wie haar behoeven
bescheiden is zij

ware troost 


©Margriet Lenglet
 

POWER CUT

alsof de kabel bruusk
is stuk getrokken
lijkt de verbinding
tussen pen en ziel pardoes
verbroken
geen stroom voor handen
de binnenwereld blijft onverlicht
het schrijven valt stil

ik kan lijdzaam wachten
op een bekwaam hersteller
of als goedwillende knutselaar
de draden lassen en hopen
op spectaculaire vonken


©Margriet Lenglet

 


 
 

WEERKLANK

ik word
in mijn woorden
zonder taal ben ik
ongekend
ongehoord ben ik
zonder luisteraar
en ongezien
zonder lezer
ik word 
in mijn woorden


©Margriet Lenglet

 

AANVAARDING

het gevulde glas 
wordt gretig
met beide handen
aangenomen
maar leeg
en gebroken
wordt het weggegooid
in plaats van
de scherven op te pakken
en er met tegenzinlijke pijn
een nieuw veelkleurig spectrum
in te ontdekken 


©Margriet Lenglet