NU

nu schijnt de zon 
nu is het stil
nu denk ik na
nu schrijf ik op
nu ben ik thuis

ik vergeet
wat gisteren was
de grijze lucht 
de sombere gedachten
het writers block
de eenzaamheid

ik wil niet denken
hoe morgen eruit ziet 
dreigende wolken
gehuil van kinderen
een laatste brief
afscheid van de geliefden

nu schijnt de zon
nu is het stil
nu denk ik na
nu schrijf ik op
nu ben ik

©margrietlenglet2020

PENSIOEN

even jong 
als veertig jaar geleden
beziet hij 
het achtergelaten spoor
dat
bezaaid wordt met bloemen
gemarkeerd met flessen wijn

woorden en omhelzingen 
beschrijven het zand
dat hij energiek deed opwaaien
de bruggen die hij bouwde en sloopte
de gaten die hij vulde
om gedreven zijn doel te bereiken 

dit spoor, zijn spoor
onherhaalbaar 
verlaat hij weemoedig
licht tegenstribbelend 

schoorvoetend gaat hij 
op zoek
naar nieuwe wegen


©Margriet Lenglet