TOVENAAR

ik heb een overtuigende
goochelaar in dienst
mijn hoofd 
is mijn bloedeigen illusionist
het tovert filmbeelden
die zomaar waar kunnen zijn
het laat beren los
die ik in slapeloze nachten bestrijd
en als mijn ogen en hart niet ingrijpen
houdt het mij blijvend
gevangen in een
niet bestaande werkelijkheid

MOEDERSCHAP

uit de borsten stroomt geen melk meer
haar armen mogen het kind niet tillen
maar de linzen worden vrijwillig gekookt
en de slaapplaats zonder dak gedekt

want haar bestemming
vastgelegd door de eerste boreling
zoekt vreemde wegen
om het onalledaagse pad
van haar kind te effenen

ZIJN

zo simpel is het

zien wat is
de diepte inbegrepen
ontdaan van vooroordelige sluiers
het ongekende niet beroeren

en dan

voorzichtig heel behoedzaam
oefenend leven
met zijden handschoenen
en brokaten slippers 

de onbedoelde schade
tot het uiterst beperken
 

GEDULD

tot de weg zich vanzelf wijst
of niet
tot de nagels lang zijn
of niet
tot de wijsheid zich aandient
of niet
tot de ander zich omkeert
of niet
tot de zon schijnt
of niet

zijn met wat is en
met wat nooit zal komen

leven tussen wens en weten

ZELFCONSTRUCTIE

onder hooggespannen verwachting
begroef ik mijn talenten
op zoek naar ander goud
spitte ik mijn ziel om
besteedde dag en uur
aan de archeologische verkenning
van mijn wezen
de geschiedenis leefde
in het nu
waar de
ongebruikte gaven
niet bestaan

OPSTELLINGEN

bij bomen is het zo
zegt boswachter Wohlleben 

onzichtbaar voor het oog
dragen zij elkaar
via ingewikkelde banen
van subtiele ondergrondse
verbindingen

zo is het bij bomen

bij mensen
is het zo

onzichtbaar voor het oog
dragen familieleden elkaar
via ingewikkelde banen
van subtiele onbewuste
verbindingen

zo is het bij mensen

ATTITUDE

trein uitgevallen
bus genomen

twee mogelijkheden

minuten tellen
en nagelbijtend de eindhalte 
seconde na seconde
dichterbij denken
zinloos versnellen
of
de onbekende weg
genieten 
de bloesem en de uiterwaarden
een dorp een oude kerk
zenvol vertragen