een langzame haal omhoog
een streepje naar beneden
een mooie rondje en een puntje op de i
al oefenend
werden de letters eigen
de letters werden woorden
en zinnen op papier
ze geven mij weg
bezonnen en doordacht
vertrekken in een omslag
reizend naar hem naar haar
traag en vol verwachting
zij worden gezien
gekoesterd herlezen
en
blijven
©margrietlenglet2026
het voorbereidende zingen
klinkt door de staldeuren
de zomer van 2026 straalt
intussen onvermoeibaar over
het friese weidse land
plastic stoeltjes
passen bij een diner
op kartonnen bordjes
in de schuur
genieten muggen
van mensenbloed
en mensen met meppende handen
van strauss' rosenkavalier
©margrietlenglet2026
de bloesem van de liguster
is niet als Prousts madeleine
zoet en melancholiek
maar
broeierig en benauwend
avonden met
verstoppartijtjes
met te grote buurkinderen
beplaste onderbroeken
die zich verheugen
op het einde van de zomer
©margrietlenglet26
rauw
wordt het klaaglied
in haar hart
door vrouwen gezongen
rouwend
waar is
de moeder
de dochter
het meisje
teder
zijn de vele
zakdoeken
die trachten te stelpen
troostend
hier is
haar lijf
haar liefde
haar wezen
©margrietlenglet2026
ik sta met mijn kinderen aan zee
korrel zand
ik schrijf mijn dagboek tussen vriendinnen
korrel zand
ik kus mijn stervende moeder
korrel zand
ik kijk in de ogen van mijn liefste
korrel zand
ik vorm de korrels tot vermeend kasteel
los zand los zand
ongrijpbaar
biggelend tussen mijn vingers
©margrietlenglet2026
de knoppen de bloemen
ze ontvouwden zich niet
ze sprongen in het oog
blauw geel paars wit
groen vooral groen
het aanvankelijk tere
werd volwassen
in slechts een zonnige dag
alweer
ontsnapte mij
het moment van belofte
©margrietlenglet2026
de voortdurende bastonen
van dreigend ongeluk
maken de dagelijkse dans
tot een moeizaam ballet
of
dragen en behoeden
deze klanken
een gesamtkunstwerk
leven
donker en licht tegelijk
©margrietlenglet2026
ik dacht
een gedachte
ik dacht
origineel
dacht ik
de gedachte
was al eerder
gedacht
origineel
maar niet
door mij
©margrietlenglet2026
vertrek
ga weg
vang bij de deur
zoveel mogelijk
lieflovende woorden
die je worden toegeworpen
als een voortijdige grafrede
omhels de bloemen van voorbij
vlecht ze tot een
uitnodigend pad
ga weg
vertrek
©margrietlenglet2026
de pianiste legt haar handen
de zanger opent zijn mond
de leraar luistert
de toehoorder ook
het woord is himmlisch
het geluid nog niet
'boventonen geven engelen vleugels
een fermate duurt twee keer zo lang
de fis in de piano benadrukken
de zang wordt vanzelf hemels'
noot na noot wordt geboetseerd
klank na klank voorzichtig gevormd
het lied groeit naar volmaakt
©margrietlenglet2026
de zanglijster horen
liever dan het acht-uur-journaal
de cameliabloemen koesteren
liever dan de wereldleiders
de crocussen als nieuw verwelkomen
liever dan alweer een oorlog
liever liever liever
als drijfveer
©margrietlenglet2026
elke stap
in de woestijn
de ontdekking van
cactussen, zandstormen
korstmossen en oases
maakt mij tot
een onwetende
en mijn wereld tot
fata morgana
©margrietlenglet2026
wijsheid is
ademen
vraagtekens omarmen
luisteren
je hart openen
roepen
ik ben ik
en toch
de eigen weg laten vinden
©margrietlenglet2026
psychologie studeren
een ander man trouwen
geen kinderen krijgen
of
rechter worden
in groningen wonen
met een moestuin
of
gaan zingen
gedichten schrijven
leve de bohemien
dat was dan mijn leven geweest
of van iemand anders
op weg zijn
is mijn enige leven
op weg zijn
als wie ik ben
op weg zijn
naar ergens
voorbij
het angstig wachten
nu
een eigen kind
voorbij
de eerste kreetjes
nu
een stevig geluid
voorbij
de eerste zoenen
nu
een vertrouwd ritueel
voorbij
een leven vóór ons
nu
een verbonden verhaal
in vijf dagen
of vijftig jaar
©margrietlenglet2025
onschuldig
zacht en teer
drinkt ze wel
plast ze goed
net geboren
gaat ze leven
horten stoten
slapen waken
(en de ouders
argusogen
spieden haar rust
haar wakker ook)
eens geboren
hoort zij erbij
een van ons
opgenomen
alsof zij er altijd al was
©margrietlenglet2025
de blaadjes zweven
de beukennootjes huppelen
mijn haren dansen
mijn jas zwiert
alles beweegt
vrolijk vanzelf
op de suizende klank
van de wind
en dan
ineens
als bij een stoelendans
is de muziek voorbij
doodstil
de stilte ná de storm
leeg en beklemmend
©margrietlenglet2025
de tijd kruipt
straks was eerst
toen binnenkort
en nu
dadelijk
dadelijk
wordt er gebaard
en geboren
een kind
een te groot woord
te log en te onwrikbaar
voor zo'n teer wezentje
klein en beweeglijk
nauwelijks los
van de moederschoot
©margrietlenglet
nut en schaamte
stromen werktuiglijk
door de haarvaten
nietsdoen
en lanterfanten
luieren en
ledigheid
des duivels oorkussen
nietwaar
schaamteloos
ligt het kussen
op het gras
terwijl ik naar
de wolken kijk
naar de wind
die de notenboom
beweegt
de nog zomerse geur
van de laatste roos
de herfstige schaduw
van zonnestralen
de enkele verdwaalde
regendruppel
zij verheffen
het nietsdoen vanzelf
tot nut
©margrietlenglet2025
